Mijn achtergrond ligt in HR en bedrijfsvoering. In deze functies heb ik van dichtbij ervaren hoe belangrijk het is dat mensen zich in hun omgeving kunnen ontplooien.

Ik heb ook gezien hoe moeilijk het soms kan zijn om binnen een organisatie echt openhartig te zijn over wat er speelt. In mijn rol als HR-manager ontdekte ik dat openheid niet altijd vanzelfsprekend is; vaak ontbreekt de diepgang die nodig is. Tijdens mijn tijd als algemeen directeur werd dit nog duidelijker: echte openheid was moeilijk te bereiken en de diepgang ontbrak vaak helemaal. Dit is volkomen begrijpelijk, gezien de ongelijke machtsverhouding. In die context is het vrijwel onmogelijk om vanuit volledige openheid en diepgang alles bespreekbaar te maken en voortgang te boeken. Het resultaat is vaak dat gesprekken oppervlakkig blijven en alles "goed" lijkt te gaan, tot het moment dat een medewerker "ineens" een andere baan vindt of ziek wordt. Het onbenutte potentieel is een gemis voor alle betrokkenen.

Daarnaast heb ik ervaren dat focus behouden op projecten in alle hectiek en de waan van de dag lastig kan zijn. Er zijn vaak teveel verschillende belangen, verwachtingen en verantwoordelijkheden. Alle radars moeten afgestemd op elkaar blijven draaien om projecten succesvol te laten zijn. 

Onafhankelijke begeleiding van buitenaf kan essentieel zijn voor succes.

Juist daar kan een MarCoCO het verschil maken.